ေရာက္လာသူအေပါင္း မဂၤလာအေပါင္းနဲ ့ျပည့္စံုပါေစ........

Monday, January 31, 2011

က်ြန္ေတာ္နဲ ့မညိဳျပာ



.....မညိဳျပာ....
ရွင္လ်ွက္နဲ ့ေသေနတဲ့စိတ္ေတြကို
ေရေလာင္းေပါင္းသင္လုပ္ေပးတိုင္း
ေဘာင္ရိုးေပၚကေခ်ာ္ေခ်ာ္က်ခဲ့တယ္.......။

အခါခါ ေျခေခ်ာ္လဲက် လြင့္ထြက္သြားတဲ့
ခြက္အလြတ္ေတြ နံရံေပၚမွာ ထင္က်န္ေနဆဲ
အပ္ေၾကာင္းထပ္ ပံုရိပ္ေတြကို ေလထုထဲမွာ
သက္ရွိရုပ္၀တၳဳလို ေတြ ့ေနရတယ္..........။

အာရုဏ္မတက္ခင္မွာကတည္းက
က်ြန္ေတာ့္ အသိေတြကို စိုးမိုးေနတာ

က်ြန္ေတာ့္ဘ၀ကို
ေခါင္းအံုးလိုသေဘာထားထား
ဖိနပ္တစ္ရံလိုလည္း
သေဘာထားခ်င္ရင္လဲ ထားႏိုင္တယ္
ၾကည္ျဖဴတယ္
တစ္ကယ္လိႈက္လွဲစြာၾကည္ျဖဴတယ္
ဘ၀ကိုရင္းျပီး ေျခရင္းမွာ ပံုေပးထားတာ
ဘာေတြလိုအပ္အံုးမွာလဲ ....။

အသံ ၊ အရိပ္ ၊ သဏၭာန္မဲ့ေနတဲ့
အခ်စ္ရဲ ့နိယာမကို
လိုက္ရွာေနတာ မဟုတ္ပါဘူး
ေဟာ့ဒီရင္ဘတ္ၾကီးထဲကေန
အလိုလိုျဖစ္ေပၚလာတာပါ ....။

ၾကယ္ေတြနဲ ့ဆံုလို ့
စကားေျပာျဖစ္တဲ့ညက
မဆီမဆိုင္ သတိရမိေသးတယ္
အလင္းဟာ တစ္စကၠန္ ့မွာ
၁၈၆၀၀၀မိုင္ သြားတယ္တဲ့
အလင္းႏွစ္နဲ ့တြက္ၾကည့္တဲ့အခါ
က်ဥ္းသြားတယ္
က်ြန္ေတာ့္ အဲ့လိုေလးပဲ ၾကည့္ေနတယ္
အဲ့လိုေလးပဲ က်ြန္ေတာ္ ခ်စ္ခဲ့ပါတယ္....။

မညိဳျပာ ကေတာ့
က်ြန္ေတာ္နဲ ့အေ၀းဆံုးမွာ
က်ြန္ေတာ္ ၾကည့္လိုက္တိုင္း
ဘယ္ဘက္ရင္အုံမွာ
အျမဲတမ္းရွိေနတယ္
ခ်စ္တာထက္ ၿမတ္ႏိုးတယ္
ျမတ္ႏိုးတာထက္
တန္ဖိုးထားတယ္.........မညိဳျပာ

ညေနခင္းေလးတစ္ခုကို
အျမဲသတိရ ေနတယ္ .....မညိဳျပာ
အဲ့ဒီညေနခင္းေလး သာယာလိုက္တာ
ဘယ္ေတာ့မ်ားျပန္ရမွာလဲ
ရထားေတြခုတ္ေမာင္းေနတဲ့
ပင္လယ္ျပင္ၾကီးကေတာ့
လႈိုင္းေတြထေနခဲ့တယ္......။

မညိဳျပာ သတိရရဲ ့လာ
သတိရသည္ျဖစ္ေစ
သတိမရသည္ျဖစ္ေစ
က်ြန္ေတာ့္ အာရံုထဲမွာ
အျမဲပ်ိဳးထားတယ္....။

တူတူ ေသာက္ခဲ့ဘူးတဲ့
ပန္းသီးေဖ်ာ္ရည္ေလးကို
ထပ္ေသာက္ခ်င္ေသးတယ္
အဲ့ဒီေသာက္ခဲ့တဲ့ ေဖ်ာ္ရည္ေလးဟာ
အဆိပ္သင့္ေနခဲ့တာလား
က်ြန္ေတာ္ ထပ္ေသာက္ခ်င္တယ္
မညိဳျပာ ခြင့္ျပဳမယ္ဆိုရင္ေပါ့........။

အဲ့ဒီေန ့က ေကာင္းကင္ၾကီးဘာမွ
မ၀တ္ထားဘူး
ေနာက္ေန ့မထင္မွတ္ပဲ
မိုးေတြရြာတယ္
မိုးရည္ေတြနဲ ့အတူ
လိုက္ေမ်ွာခဲ့ရတယ္
အလိုက္သိတဲ့ မိုးလားလို ့
က်ြန္ေတာ္ေက်းဇူးတင္ေနမိ......။

အဲ့ဒီမိုးေတြက
ႏွာေစး ေခ်ာင္းဆိုးယံုကလြဲလို ့
ေလာင္ၿမိဳက္ေနတဲ့
ဟို ့........
ပင္လယ္ေအာက္က
မီးေတာင္ကို မျငိမ္းႏိုင္းဘူး.....။

...........ဒီေန ့ထိ..........

ဒီ

ေန ့

ထိ

မိုးေတြရြာေနတယ္.....

မညိဳျပာ



တိမ္ျပာ
၃၀.၁၀.၀၉

ကြ်န္ေတာ္နဲ ့အတူ “သုည” တစ္လံုး



၀ကၤပါထဲကို ေရာက္လာခဲ့တုန္းကလဲ
ေဘးနားမွာကပ္ပါလာတာက
“သုည” တစ္လံုး

မထင္မွတ္ပဲ
အျပာေရာင္ၾကိဳးေတြက
ကြ်န္ေတာ့္ကို ခ်ည္ထံုးခဲ့တယ္....။

ဘ၀အတြက္
ဘယ္ဘက္ရင္အံုထဲ
ဆြဲခ်လိုက္တယ္
ထုတ္ၾကည့္လိုက္တိုင္း
ထြက္လာတာက
ပုပ္သိုးေနတဲ့
“သုည” တစ္လံုး......။

အရိပ္ေလးကေတာ့
က်ြန္ေတာ္နဲ ့ထပ္တူထပ္မ်ွ
မင္းကေတာ့
မသိလိုက္ဘူးထင္တယ္......။

ေလာကဇာတ္ခံုေပၚမွာေလ်ွာက္ရင္း
ပင္လယ္ထဲခုန္ခ်လိုက္တာ
ျပန္ေပၚလာေတာ့လည္း
ေဘးနားမွာ
“သုည” တစ္လံုး....။

ပင္လယ္ျပင္မွာ
လႈိင္းေတြ ခြပ္ေနခဲ့
မင္း ျမင္လိုက္လား...။

မထင္မွတ္ပဲ
ေလျပည္သံခ်ိဳခ်ိဳေလးေၾကာင့္
ေပ်ာ္ျမဴးေနခဲ့
မုတ္သုန္ေလနဲ ့အတူ
ႏိုးလာေတာ့ ေဘးနားမွာ
“သုည” တစ္လံုး
တိမ္ညိုေတြ
စိန္ေျပးတမ္းကစားေနတယ္.......။

ျပကၡဒိန္ေတြကိုသာ
ေရရြတ္ရင္း ဆုတ္ျဖဲသြားခဲ့တယ္
ေဘးနားမွာ ကပ္ပါလာတာက
“သုည” တစ္လံုး

အဲ့ဒီေရရြတ္သံေတြက
အသက္ရွဴ ရပ္မိသည္ႏွင့္အမ်ွ
၀ိညာဥ္ေတြကခုန္ေနခဲ့........။

ေဟ့....ေလာကဓံကို
ေလွာ္ခတ္ရင္း တြက္လိုက္တဲ့ ပုစာၦမွာ
ထြက္လာတဲ့အေျဖက
“သုည” တဲ့.........။

ရင္ဘတ္ထဲမွာပဲ
တယုတယ ခ်ိတ္ဆြဲထားလိုက္တယ္
ယံုလာ.....ယံုခ်င္လဲယံု
မယံုလဲအဲဒါ
“သုည” ဘ၀........။

အဲ့ဒီ “သုည” ပဲေလ
ခြဲျခမ္းစိတ္ျဖာဖို ့
ကြ်န္ေတာ့္မွာစိတ္ကူးမရွိဘူး
လိုရင္ယူသံုးလို ့ရတယ္
ကြ်န္ေတာ့္အတြက္
တန္ဖိုးရွိဖို ့မဟုတ္ပါဘူး
နင္းေတာ့မေၿခလိုက္နဲ ့ေပါ့.......။

ေခါက္ခ်ိဳးလုပ္လိုက္လို ့
“တစ္” ျဖစ္ရင္ေတာင္
ကြ်န္ေတာ္ “သုည” ဘ၀နဲ ့ပဲေနမယ္
တန္ဖိုးေတာ့ မရွိဘူး
လိုအပ္တဲ့ခ်ိန္
ေနာက္ကလိုက္ကပ္ေပးမယ္.....။

ဒီလိုနဲ ့ပဲ
ျမင့္မိုရ္ေတာင္ထိပ္တက္ျပီး
ေအာ္လိုက္ခ်င္တယ္
မင္းၾကားေအာင္...။

ေနာက္ဆံုးေတာ့
ပဲ့တင္သံေတြက
ကိုယ့္ကိုကိုယ္
ျပန္ၾကားေနခဲ့တယ္....။

လာရာလမ္းမွာလဲ “သုည”.......။

အျပန္လမ္းမွာလဲ “သုည”........။

“သုည” “သုည”

“သုည”


“သုည” ”သုည” “သုည”

“သုည” “သုည” “သုည”

“သုည” “သုည” “သုည”

“သုည” “သုည” “သုည”

“သုည” “သုည” “သုည”

“သုည”





တိမ္ျပာ
၂၈.၁၀.၀၉

ကမာၻ့ တစ္ဖက္က ကမာၻ


ကမာၻတစ္ဖက္က
ေတာင္တန္းေတြကေတာ့ရီေ၀စြာနဲ ့
အိပ္ေမာၾကေနၿပီ...

ေရႊအိုေရာင္ျမင္းရိုင္းတစ္ေကာင္လို
မ်ဥ္းေကြးေလးေတြၾကားထဲကို
လွလွပပ ျငိမ့္ျငိမ့္ေညာင္းေညာင္း
ေၿပးလႊားသြားခဲ့ေပါ့....

ကမာၻတစ္ဖက္က
ေတာင္တန္းေတြကေတာ့
ၿဖဴဖပ္ၿဖဴေရာ္နဲ ့မပြင့္တစ္ပြင့္
ခုန္းမ်က္စေလးကေတာ့မ၀င့္မရဲ
ခိုးခိုးၾကည့္ေနခဲ့....

မင္းအလွေလးကို ခဏေလးျမင္လိုက္ရံုနဲ ့
အဆံုးမဲ့ခ်စ္ျခင္းေတြနဲ ့အတူ အေၿပးေလး
ေနာက္ကေျပးလိုက္ေနခဲ့တယ္

ခ်စ္သူ ေတြ ့လိုက္လား
မင္းကေတာ့တစ္ဖက္ကို
ေ၀့၀ိုက္သြားခဲ့ေပါ့....

မင္းနဲ ့အတူသီးသန္ ့ကမာၻေလး
တည္ေဆာက္ခ်င္ခဲ့တာ.....

အဲ့ထဲမွာ
လွပတဲ့ပန္းဥယာဥ္ေလးရွိတယ္
ေနာက္ၿပီး ေရတံခြန္ေလးလဲရွိတယ္
ေက်းငွက္ေလးေတြကလဲ
သီခ်င္းဆိုေနၾကတယ္....

တို ့ႏွစ္ေယာက္ရဲ ့ကမာၻေလးအတြက္
မင္းကေျပးလို ့
ငါကမလွမ္းႏိုင္ခဲ့တာလား...
ငါကေျပးလို ့
မင္းကမလွမ္းႏိုင္ခဲ့တာလား...
ဒီလိုနဲ ့ပဲတို ့ႏွစ္ေယာက္
ကမာၻေလး ႏွစ္ျခမ္းကြဲခဲ့ရၿပီလား....

ကမာၻႏွစ္ျခမ္းကြဲေနေပမဲ့
ျဖတ္ေတာက္လို ့မရတဲ့
သံလိုက္ၾကိဳးေလးေတြကေတာ့
အျမဲရွိေနတယ္.....

ေနနဲ ့လ ကို
လက္ထပ္ေပးခ်င္ခဲ့တာမဟုတ္ပါဘူး
ေနနဲ ့လ
လက္ထပ္ေပးလိုက္လို ့
မင္းရဲ ့အလင္းေတြ
ေမွးမွိန္သြားမွာငါမလိုလားဘူး....

ဒါေၾကာင့္.....
ငါ.....ေ၀း...ေ၀း....ကေနပဲ
မင္းရဲ ့အလွကို
ေငးေမာၾကည့္ေနတယ္.......


တိမ္ျပာ
၂၆.၁၀.၀၉

အျပာေရာင္တမ္းခ်င္း


အျပာေရာင္ တိမ္တိုက္ေတြနဲ ့
အျပိဳင္ေျပးဆြဲေနတဲ့
ေၾကးနီေရာင္တိမ္တိုက္တစ္ျခမ္း

ကမာၻတစ္ဖက္က
ေလနီၾကမ္းေတြက
တဟူးဟူးနဲ ့ေအာ္ေနခဲ့

ေလေနာက္ကိုလိုက္ရမွာလား
ေက်ာက္ဆစ္ရုပ္အၿဖစ္ရပ္ေနရမွာလား
နာရီလက္တံေတြကသာ ၀ါးၿမိဳခဲ့

အေတြးထဲမွာ
virus တစ္ေကာင္ေရာက္ေနတယ္
အျပာေရာင္ျခယ္မလို ့လုပ္လိုက္တိုင္း
ေတာင္ပတ္လမ္းကို
ၿမဴခိုးေတြက ငုံ ့နမ္းေနခဲ့...

တိမ္အုပ္ဖြဲ ့ေနရာယူပံုကို
အရုပ္တစ္ခုလိုအျမင္မွားခဲ့သူ
အာရံုလြဲမွားမႈ ့ေနာက္ကြယ္မွာ
အရူးတစ္ေယာက္...

ေရးမွတ္ခဲ့တာ
အျပာေရာင္စာမ်က္ႏွာ
ေပးဆပ္ခ်င္ခဲ့တာ
သဘာ၀ သံစဥ္

ျပဇာတ္လိုမထင္နဲ ့
ဘယ္ေတာ့မွ မျပီးဆံုးဘူး...
လုပ္ဇာတ္လဲမဟုတ္ဘူး...
ရင္ထဲမွာေသာ့ခတ္ထားတယ္....

တစ္ခုခုကို လိုခ်င္လ်ွင္
တစ္ခုကိုေပးဆပ္ရမွာ
ေလာကရဲ ့နိယာမတရားလား....

ဟင့္အင္း...

ေႏြ၊မိုး၊ေဆာင္းဒါဏ္ကိုခံႏိုင္ဖို ့
အရိပ္တစ္ခု ေပးဆပ္ခ်င္ခဲ့တဲ့ေကာင္...

ရည္ရြယ္ခဲ့တာဆံုမွတ္တစ္ခု
ေရွ ့မွေနာက္သို ့
ခြဲထြက္သြားတဲ့မ်ဥ္းတစ္ေၾကာင္းရဲ ့
ဆံုမွတ္က ကမာၻရဲ ့အလယ္ဗဟို....

သစ္အိုပင္ကေတာ့
ေမ်ွာ္လင့္ေနတယ္.....
၀ါရင့္ရင့္ေနလံုးၾကီးကေတာ့
ေလွာင္ရယ္ကာ
အိပ္တန္းတက္သြားၿပီ....

ေနာက္ဆံုးေတာ့.....
ခြာသံတစ္ေျဖာင္းေျဖာင္းနဲ ့....
ေခါင္းခ်ိဳးက်န္ရစ္ခဲ့ေပါ့...................။


တိမ္ျပာ
၂၃.၁၀.၀၉

***ပန္းခေရ***









ႏြမ္းလင့္ေၾကြလဲ

ရနံ႕ရယ္မျပယ္

ေမႊးပ်ံ႕ေနဆဲ...

ခေရပင္ေအာက္မွာ မိုးမျမင္ေလမျမင္

မိုးကိုျမင္သြားတာလား....

ေလကိုျမင္သြားတာလား...

စြန္ ့ပစ္လိုက္ပါ မလိုအပ္ဘူးဆို

ေထာင့္က်င္းေလးထဲမွာ

အပုပ္သိုးခံ သိမ္းထားလိုက္မယ္

ရနံ ့ေတာ့မၿပယ္ဘူး

ေၿမခပန္းတဲ့လား

နင္းေၿခမသြားပါနဲ ့

ႏွလံုးသားနဲ ့သီကံုးထားတာ

အဆင္းမရွိေပမဲ့

အေရာင္မၿခယ္ခဲ့ပါဘူး

မိုးကေၿခြ ေလကဖ်က္

နင္းရက္သူရဲ ့ကမာၻေအာက္မွာ

ခေရဟာ ခေရပါလို ့သက္ေသၿပ

ရနံ ့ကိုသိမ္းထားတယ္

လက္နဲ ့ေရးတာမဟုတ္ဘူး

ႏွလံုးသားနဲ ့ေရးခဲ့တာ

ဘယ္ေတာ့ျဖစ္ျဖစ္

ထာ၀ရသစ္လြင္ေနတယ္

အခ်စ္ျမင္လာ

သစ္အိုပင္ကေျပာေနတယ္....


တိမ္ျပာ
၂၁.၁၀.၀၉

ဒီကဗ်ာေလးအားေရးခိုင္းခဲ့ေသာ
ဖိုးသားၾကီးအား
ေက်းဇူးတင္လ်ွက္

***ခုနစ္သံစဥ္***









အဲ့ဒီေန ့က
နတ္ျပည္ကိုေရာက္ခဲ့တယ္
နတ္သမီးေလးကို
....မေတြ ့ခင္မွာ......
ခုတ္ေမာင္းလာတဲ့ျမင္းပ်ံရထားရဲ ့
အရွိန္အဟုန္က
တစ္နာရီ မိုင္(၁၈၀)ႏႈန္း....

.....ေတြ ့လိုက္ေတာ့.....
ေအးျမတဲ့ အလင္းတစ္ခု
ဆူးရွတဲ့ မ်က္၀န္းတစ္စံုေၾကာင့္....
ပင္လယ္ေအာက္မွာ
လႈိင္းေတြ လက္ခုပ္တီးေနတယ္

ျပိဳပ်က္က်လာတဲ့အသံက
ကတုန္ကယင္နဲ ့....
.....
..........
က်ြန္ေတာ့္ေရွ ့မွာ
ေအာက္ဆီဂ်င္
ျပတ္ေတာက္ေနခဲ့တယ္
...............................
.................................... ။

ကြ်န္ေတာ္ဆိုတဲ့
“အညတရ” ေကာင္က
ဘ၀စာမ်က္ႏွာကို
ေက်ာက္ၾကမ္းနဲ ့ခတ္ၾကမ္းၾကမ္း
ေသြးေနခဲ့တဲ့ေကာင္ေလ.....။

“ဒါကို........”

ေကာင္းကင္မွာထြန္းလင္း ေတာက္ပေနတဲ့
ဓူ၀ံၾကယ္ ကိုခူးယူဖို ့လုပ္ေနေသးတယ္.....

“ဟင့္အင္း....ဟင့္အင္း”

မျဖစ္ႏိုင္ဘူး...မျဖစ္ႏိုင္ဘူး
အရမ္းျမင့္လြန္းတယ္
အျမင္ နဲ ့အေတြးက
ငါ့ကိုေလွာင္ရယ္ေနခဲ့တယ္......။

တြန္းအားေတြေပးေနတဲ့
ႏွလံုးသားကေၿပာတယ္
ငါ့ကိုလြတ္လပ္ခြင့္ေပးပါ
ငါသြားမဲ့လမ္းမွာ
ခုႏွစ္စင္ၾကယ္က
ငါ့ကိုလမ္းျပေနတယ္တဲ့......။

ကြ်န္ေတာ့္အတြက္ လမ္းျပၾကယ္ေလး
ျပေနတဲ့လမ္းက ပ်ပ်ေလး
လင္းတစ္ခါေမွာင္တလွည့္နဲ ့
ေႏြဦးမေရာက္ခင္မွာ
ကြ်န္ေတာ့္ကို ဥၾသေတြ
ေလွာင္ရယ္ေနၾကျပီ.....။

ဒီလိုနဲ ့
ကြ်န္ေတာ့္ရင္ကြဲအကၤ်ီမွာ
ေန ့အလိုက္ သံစဥ္ေတြ
ပဲ့တင္ျမည္ဟည္းေနခဲ့တယ္...

“တနလၤာသံ”

“အဂၤါသံ”

“ဗုဒၶဟူးသံ”

“ၾကာသပေတးသံ”

“ေသာၾကာသံ”

“စေနသံ”တို ့က

............

ကြ်န္ေတာ့္ရင္အံုကို
စိမ့္ေဖာက္ထြက္ေနတဲ့
ေန ့အသံေတြေပါ့..........။

ဒီေန ့ေလလႈိုင္းပ်က္တယ္.........
မိုးေလ၀သ မေကာင္းဘူး.....
တိမ္ေတြ ၿပိဳတဲ့အသံ....

အဲ့ဒါ....

ငါ့ကိုေလွာင္ျမိဳက္ေနတဲ့

တ

န

ဂၤ

ေႏြ

သံ


တိမ္ျပာ
၁၁.၁၀.၂၀၀၉

တစ္ဖက္ကမ္းကေႏွာင္ၾကိဳး






အာရုဏ္မတက္ခင္မွာ ဖ်တ္ကနဲႏိူး

စိုးမိုးေနတာက ပံုရိပ္တစ္ခု။

သံေယာဇဥ္ ၾကိုးကို ငင္ဖို ့ၾကိဳးစား

အမ်ွင္တစ္တန္းတန္းျဖစ္ေနတဲ့ ပင့္ကူတစ္ေကာင္လို။

ေျဖေလ်ွာ့ခ်ဖို ့ ၾကိုးစားတိုင္း

သံေယာဇဥ္ကသာ တစ္စတစ္စ ရွည္ထြက္...

ၾကည့္လိုက္ ၿပိဳပ်က္ေနတဲ့ လိုဏ္ဂူေဟာင္းရဲ ့

ေက်ာက္စက္ပန္းဆြဲေလးကေန က်ေနတဲ့

ေရစက္ေလးက....

တစ္စက္ၿပီး တစ္စက္

“တစ္

စက္”

“တစ္

စက္”

က်သြားလိုက္တာ.....

ေခ်ာင္းမွ ျမစ္ျဖစ္ၿပီး ပင္လယ္ထဲကူး

ပင္လယ္ျပင္မွာပန္းတစ္ခင္းပ်ိဳးထားလိုက္တယ္

ပန္းၾကိုက္သူ အတြက္

“ရည္ရြယ္” လို ့

ေတေလငမိုက္ေလး စိုက္ကာေလထားပါတယ္

“ပန္းစံပယ္”

ေကာင္းကင္ၿပင္က “ပန္းသဇင္”

ပြင့္ခဲ့ေလၿပီလား ဆံႏြယ္ထက္

ပင္လယ္ၿပင္ကတစ္လွပ္လွပ္

လႈိုင္းလံုးေတြက တလိမ့္လိမ့္နဲ ့ကမ္းကိုရိုက္ခတ္

........တိမ္ညိုေတြ ၿပိဳခဲ့ရေပါ့......

ေမ်ွာေနခဲ့ ဒီျမစ္ထဲ

မယံုႏိုင္ဘူး ျမစ္ျပင္က်ယ္ရဲ ့အလ်ာ၊အနံ

တိုက္စားေနတဲ့ ျမစ္တစ္ခုရဲ ့စြမ္းအား

ျဖတ္ေတာက္မရတဲ့ အေရာင္မဲ့ၾကိဳးတစ္ေခ်ာင္း

.......ခ်ီေႏွာင္ရစ္ဖြဲ ့လို ့.......

ရင္ဘတ္ထဲက ဂစ္တာတစ္လက္

ၾကိဳးညိွလိုက္တုိုင္း ထြက္လာတဲ့သံစဥ္က...

ဟာတာတာနဲ ့ေပါ့

..............................................................

_____xxxxxxxx____တိမ္____xxxxxxxxx_____
____xxxxxxxxxx____ျပာ__xxxxxxxxxxxxx____
___xxxxxxxxxxxxx___xxxxxxxxxxxxxxxx___
___xxxxxxxxxxxxxx_xxxxxxxxxxxxxxxx___
___xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx___
____xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx____
_____xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx_____
______xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx______
_________xxxxxxxxxxxxxxxxxx________
___________xxxxxxxxxxxxx_________
_____________xxxxxxxxx_________
______________xxxxxx__________
_______________xxxx__________
_______________xxx__________
______________xx__________
_____________x___________
___________x____________



တိမ္ျပာ

၁၉.၁၀.၀၉

အမႈိုက္ပံု က်ြန္ေတာ္





......ပစ္ထားခဲ့ေခ်ၿပီ.....

.........ပစ္ထားခဲ့ေလၿပီ.......

ေလ်ွာက္သြားလိုက္တာ ငမူးတဲ့

ခင္ဗ်ားေလ်ွာက္ၾကည့္လဲဒီလိုပဲ....

ထရံေပၚေနေရာင္က်ေတာ့ ဟိုတေပါက္ ဒီတေပါက္

သက္တမ္းလြန္ ၿမင္းရိုင္းေတြ တစ္ဟည္းဟည္းနဲ ့ေျပးေနဆဲ

သူေတာင္းစားအကၤ်ီကအရွံဳးေပးသြားတယ္

အပုပ္နံ ့ေတြက လမ္းမေပၚ လွ်ံက်ေနၿပီ

ေနေရာင္က ရတစ္ခ်က္ မရတစ္ခ်က္

ရေတာ့လဲ...

အစိမ္းေရာင္ေတြပဲျပျပေနေတာ့

အိမ္ေရွ႔က...

“၀ုန္း”

“ဒိုင္း”

ကြဲရွသံမ်ား...

ပံုလာပါတယ္ ေတာင္ပံုရာပံု

စပါးေတာ့မဟုတ္ဘူး

အမိႈက္ပံုႀကီးျဖစ္ေနၿပီ

ျပတ္တစ္လွည့္ ငတ္တစ္လွည့္နဲ ့

ပ်က္မႈက အႀကီးအက်ယ္ ျဖစ္ပြားေနေတာ့

အဖိုးေျပာခဲ့တဲ့စကားအတုိင္းျဖစ္ေနပါၿပီ.........။

ဟုတ္တယ္ ဒါတစ္ကယ္အျဖစ္မွန္

တစ္ထြာစာေလးက ခပ္ခက္ခက္

သမုဒၵရာကက်ဥ္းတယ္

ေရတြင္းကနက္တယ္

...ဂ်ပိုးေတြကမ်ား...

ၾကံဳရာပဲ “က” ရတာေပါ့

အေမေပးတဲ့ လယ္တစ္ကြက္လဲ

အေပါင္ဆိုင္ကို ခဏခဏေရာက္ေရာက္ေနရလို ့...

အေရာင္ႏြမ္းႏြမ္းေလးပဲရွိေတာ့တယ္

ဒီၾကားထဲၾကြက္က စားေသးဆိုပဲ

ႏႈတ္ခမ္းေပၚလမ္းတက္မေလ်ွာက္ခ်င္ပါဘူး

ျဖစ္ပ်က္ရဲ ့သေဘာပါ...

**********************************
ကၽြန္ေတာ္


နီယြန္မီးတိုင္ေတြ ေအာက္မွာ

ညစ္ေထးေထး လမ္းေဘးကာရံေတြ

ရြတ္ရင္း...

ဖက္ၾကမ္းတလိပ္ကို ခဲလုိ ့

ေတေလဂ်ပိုးလုပ္ေနမိတဲ့

ကၽြန္ေတာ္....

" ဂ " ေကြးေကြးေနတဲ့ အေတြးေတြကို

ပင္လယ္ၾကီးထဲ ေမွ်ာခ်လိုက္တယ္

ဘာရယ္ေတာ့မဟုတ္ဘူး......

မွင္ပ်က္ေနတဲ့ ေဘာပင္တေခ်ာင္းကို

တံေတြးစြတ္ၿပီး ကဗ်ာတပုဒ္

ဖန္တီး....

အေမေပးတဲ့ လက္တစံုနဲ ့

ေလာကၾကီးကို ေက်းဇူးကန္းခ်င္ေနတာ

" တံခါးေပါက္ " ၿမင္တာေတာင္

မ၀င္ဘဲ လက္ပိုက္ၿပီး

ဟားတိုက္ခဲ့တာ

ခုေတာ့.....

ေရအိုင္ထဲက... ငါးစာၿဖစ္ေနၿပီ

ဗ်ည္းအကၡရာ

၃၃ လံုးမေက်ဘဲ

လက္မွတ္တေစာင္ရခဲ့တာ

ခုမွဘဲသိေတာ့တယ္

ဒါလား....

ေလာကၾကီးရဲ ့

"............."

" တေခ်ာက္ေခ်ာက္ " နဲ ့

လည္ပတ္ေနတဲ့

ေရႊအိုေရာင္နာရီေဟာင္းထဲက စာမ်က္ႏွာေဟာင္းေတြ

တရြက္ၿပီးတရြက္လွန္ေလွာဆဲ

ဘာရယ္ေတာ့မဟုတ္ဘူး........

တာ၀န္ေက်ေအာင္ေပါ့

အေကာင္းနဲ ့အဆိုးကို

ေၿပာင္းၿပန္ထင္ၿပီးေတာ့

ေလာကၾကီးကို ဆန္က်င့္ဘက္အေနအထားနဲ ့

ေက်ာေပးေနခဲ့တာ

ခုေတာ့....

" အမွိဳက္ပံု "

ထဲေတာင္ ပစ္ခ်လို ့မရတဲ့

အမွိဳက္တစၿဖစ္ေနပါလား.......



တိမ္ျပာ ၊ ေဇယ်ာ

၁၈.၁၀.၂၀၀၉

ကာရံမဲ့









အသက္၀င္လာတဲ့
မီးေတာင္ေဟာင္းရဲ ့
အသက္ရႈသံ...
ကိုယ့္ရင္အံုကို ဗံုလုပ္တီးေနတဲ့
`နတ္သမီးပ်ိဳ´
ျမင္းရိုင္း တစ္ေကာင္လို
ေျပးေနတဲ့ နတ္၀ိညဥ္က
လမင္းရဲ ့အလင္း...


ဘ၀ပင္လယ္ကိုကူးခတ္ရင္းနဲ ့
မီးျပတိုက္တစ္ခုေဆာက္ထားလိုက္တယ္
အဲဒါ...
....မသိလိုက္ပါ...



အထပ္ေကာင္းကင္မွာ
ငလ်ွင္လႈပ္ၿပီး ၿပိဳကြဲေနတဲ့တိမ္တိုက္
ေလာင္ရယ္သံေတြနဲ ့အတူ
ပဲတင္ရိုက္ေနတယ္...


ေကာင္းကင္ကိုႏြယ္ထားတဲ့
နဂါေငြ ့တန္းေတြက
၀ိုး၀ါမႈိုင္ျပာေနတဲ့ ေႏြဦး.....စ
ေၿခာက္ေသြ ့ေနတဲ့ ႏွလံုးသားက
....က
.......... ႏာၱ
.................ရ
...................ထဲ
......................က
ၿမဴတစ္မႈံေလာက္....





တိမ္ျပာ
၀၉.၁၀.၀၉


မဟူရာညရဲ ့ငိုရွိဳက္သံ

မဟူရာညရဲ ့ငိုရွိဳက္သံ


သီဆိုေတးညည္း

ၾကယ္စင္ႏွင့္အတူ

ရင္မွာေမွးဆက္

ေကာင္းကင္ၾကီးေအာက္မွာ

ေပ်ာ္ၿမဴးခဲ့ေပါ့......ခ်စ္သံစဥ္

လ်ွပ္တၿပက္.......မဟူရာ.....ညတစ္ည

“..........ေကာင္းကင္တစ္ခြင္လံုး........”

တိမ္..............ေလ

ညိဳ......................နီ

ေတြ...................ၾကမ္း

ၿပိဳ................ေတြ

ပ်က္.........ႏွင့္

က်.......တူ

'''၀ုန္း'''

သံစဥ္ေဖာက္ၿဖတ္.....ညတစ္ညရဲ ့သံစဥ္

ေမွာ္၀င္စီးလို ့........ၿပတ္ေတာက္ခဲ့

ေၾကြက်.......ျပိဳပ်က္ ညတစ္ညရဲ ့အလယ္

ေၾက...ကြဲ...ရေလၿပီအစိုင္အခဲတစ္ခု

အဆိပ္တက္ခဲ့ေလၿပီ.....

ခုန္မင္ခဲ့ဘူးတ့ဲ....ခ်စ္သံစဥ္

အရင္လိုမဟုတ္ေတာ့....ရင္မွာစို ့ႏွင့္

ႏူးည့ံလြန္းတဲ့ ခ်စ္ ေမတၱာ

ေၿပာင္းလဲခဲ့ေလၿပီ....

ေျပာင္းလဲျခင္းရဲ ့ေနာက္မွာ....

အားလံုး ေျပာင္းလဲသြားခဲ့

ျဖတ္ေတာက္သြားတဲ့......

ငါ့ရဲ ့သံစဥ္ ၾကိဳးေတြကို

ငါ....ဆက္ညိွလို ့........

ငါ...ဆက္တီးၿပီး....................

ငါ....ဆက္ဆိုေနအံုးမယ္..........................

သီဆိုေနတဲ ငါ ့ရဲငိုျခင္း....သံစဥ္...

နာ၀င္မခ်ိဳေတာ့ေပမဲ့

ငါ ့.......သံစဥ္ကို...ငါျမတ္ႏိုးတယ္

ငါ ့.......ကဗ်ာကို...ငါခ်စ္တယ္

သံစံုတီး၀ိုင္းေတြမွာ....ငါတက္မဆိုႏိုင္ေပမဲ့

ငါ ့ရဲ ့အခန္းေထာင့္က်င္းေလမွာ

ခပ္ဖြဖြေလး.......

ဖြာရွိဳက္ေနတဲ့ေဆးလိပ္မီးခိုးေတြလို...

ျပန္ ့လြင့္လို ့....

မိုးေတြကေတာ့ မဆဲေသးဘူး.......

ငါ ့အခန္းထဲမွာ ေလွတစ္စင္းဖြဲ ့ထားတယ္

မင္းနဲ ့အတူ စီးဖို ့





တိမ္ျပာ
၂၀.၀၉.၀၉