ေရာက္လာသူအေပါင္း မဂၤလာအေပါင္းနဲ ့ျပည့္စံုပါေစ........

Wednesday, February 9, 2011

***မင္းေလးသိေစခ်င္***



လြမ္းတယ္…လြမ္းတယ္
လြယ္လြယ္ေျပာလဲ
မင္းေလးအတြက္
နာက်င္ခံစား
ေျပာမထြက္တဲ့ အလြမ္းေတြနဲ ့
ျပည့္ႏွက္ေနတာ
မင္းေလး…သိလား။ ။

ေတာင္ပံုယာပံု ပံုေနတဲ့
အလြမ္းျမိဳ ့ရိုးေပၚကေန
မင္းေလးကို ခ်စ္တယ္ဆိုတဲ့အေၾကာင္း
လွမ္းေအာ္ေနမိခဲ့တာေလ
မင္းေလးၾကားေကာင္းပါရဲ့...

ခ်စ္တယ္..ခ်စ္တယ္
လြယ္လြယ္ေျပာလဲ
မင္းေလးအတြက္
တကယ္ခံစား
ႏွလံုးသားက
ေျပာမထြက္တဲ့ ခ်စ္စကားေတြနဲ ့
ျပည့္ႏွက္ေနတာ
မင္းေလး…သိလား။ ။

သိသည္ျဖစ္ေစ
မသိသည္ျဖစ္ေစ
ပင့္ကူ တစ္ေကာင္လို
အကြက္အကြင္းက်က်ခင္းက်င္း
အဲ့ဒီထဲမွာ ငါ့ကိုယ္ငါေႏွင္ဖြဲ ့လို ့
တစ္စတစ္စ...နဲ ့ေပါ့...

ႏွစ္ေယာက္ေတြ ့ဆံု
ငါေျပာသမွ်
မင္းေလးရယ္ေမာ
ငါ့ရဲ့စကား
ေပါ့ေပါ့ေလးေတြး
ေပါ့ေပါ့ေလးပဲလို ့
မင္းေလး…ထင္ေနေရာလား...

ငါ့ရဲ့အလင္းေရာင္ခန္းထဲမွာ
ေငြရည္ဖြဲ ့ျပီး
ေပါ့ေပါ့ပါပါခုန္ဆင္းေနတာ
မင္းေတြ ့ရဲ့လား...

ရင္မွာခံစား
တကယ့္ရင္တြင္းစကား
ျပည့္ႏွက္ေနတာ
မင္းေလး…သိရင္
မင္းေလး ရယ္ႏိုင္အုန္းမွာလား။ ။

ရင္မွာခံစား
တစ္ကယ့္ရင္တြင္းစကားေတြကို
မင္းေလးမေလွာင္လိုက္ပါနဲ ့
မင့္ရဲ ့ရယ္သံခ်ိဳခ်ိဳေလးနဲ ့
ထာ၀ရာအိပ္စက္ပါရေစ...



တိမ္ျပာ & လြမ္း

ၾကယ္ေၾကြညမ်ား


ၿမိဳ့ျပရဲ ့ည
မႈန္တိမႈန္၀ါးနဲ ့
က ခုန္ ေနလိုက္ၾကတာ
ကမာၻေျမၾကီးေတာင္တုန္ခါလို ့
ေခတ္ေရစီးေၾကာင္းတဲ့လား
ေမွ်ာလုိ္က္ၾက......
ေမွ်ာသြားၾကတာ......
သြားရင္းလိုက္ရင္းနဲ ့......
ေသာက္လုိက္ၾက.......
ေဖာက္လိုက္ၾကတာ.....
ၾကည့္စမ္း.....ၾကည့္စမ္း
...........ၾကယ္..........
.........ေတြ.........
........တစ္........
.......စင္း.......
.......ျပီး......
...တစ္...
..စင္း..
ေျမေပၚခုန္ဆင္း ေနလိုက္ပံုမ်ား.....
မဆင္းနဲ ့လို ့ေျပာရေအာင္ကလဲ
ငါကိုယ္တိုင္ကကို
ေနလံုးကိုထမ္းျပီး
အလင္းကိုလိုက္ရွာေနခဲ့တာေလ.....။



တိမ္ျပာ
၂၉.၅.၁၀

တိမ္ျပာ ခရီးသြားျခင္း


သြား တာ ေတြ နဲ႔

လာ တာ ေတြ နဲ ့

သြား လာ ေန အံုး မွာ ပဲ

အ ခု သြား လာ ေန တာ

ဘ ၀

လာ ခဲ့ တာ ေတြ ကို အ ဟုတ္ ထင္ ေန မႈ နဲ႔

သြား ေန တာ ေတြ ကို အ ဟုတ္ ထင္ ေန မႈ ေတြ ပဲ

အ ခု သြား လာ ေန တာ

ဘ ၀

ဘ ၀

ဘ ၀......?

ၾကည့္စမ္း...ၾကည့္စမ္း

ငါ့ အ ရိပ္ က ငါ့ ေနာက္ ကို လိုက္

ငါ့ အ ရိပ္ ေနာက္ ကို ငါ က ျပန္ လိုက္

ဒီ လို နဲ ့

ဒီ လို နဲ ့

ဒီ လို နဲ ့ပဲ

တစ္ မိုး ခ်ဴပ္ ခဲ့ ျပန္.........။

ငါ ငါ ငါ

ငါ ငါ ငါ ငါ

ငါ ငါ ငါ ငါ ငါ

(............................
.......................................??)
........................။


တိမ္ျပာ
၁၈.၀၄.၁၀

စစ္ခင္းေနေသာ ေန နဲ ့လ


(နည္းနည္းေလးေတာ့လြမ္းၾကည့္ခ်င္ေသးတယ္)
လြမ္းရင္းနဲ ့ၾကည့္
ၾကည့္ရင္းနဲ ့လြမ္းလြမ္းလာလို ့.....
ငါ့စိတ္ကိုငါ ျပန္ေမးၾကည့္ၾကည့္တဲ့အခါတိုင္း......
ငါ့စိတ္လို မင္းစိတ္ျဖစ္ခ်င္ေနခဲ့တယ္လို ့ပဲေျပာေျပာေနတယ္
ဒါေပမဲ့ မင္းစိတ္က ငါ့ဆီေရာက္မလာခဲ့ဘူးေလ.......။

မင္းက ငါ့ကိုမယံုၾကည္တာလား
မယံုလို ့ မၾကည္ျဖဴခဲ့တာေတာ့ မဟုတ္ေလာက္ပါဘူး
မင္းရဲ ့အၾကည့္ေတြက
ငါ့ရဲ ့ေနာက္ေက်ာကေန
ငါ့ႏွလံုးသားကိုတည့္တည့္ထိုးေဖာက္၀င္တယ္
ဘာျဖစ္လို ့ေရွ ့ကေနမ၀င္တာလဲ...........

အဲ့ဒါ မင္း ငါ့ကိုမယံုတာပဲ
ပင္လယ္ျပင္မွာအရုပ္ဆြဲလို ့ရတယ္
ဆိုတာမ်ိဳးက် မင္းကယံုျပန္ေရာ....
မင္းအေၾကာင္းေတြ ျမင္းရိုင္းတစ္ေကာင္လို
ခုန္၀င္လာတဲ့ ေန ့၊ ည
ငါ့အခန္းထဲကေနအခိုးအေငြ ့ျဖစ္ျပီး
မိုးေပၚပ်ံတက္သြားခဲ့တာ မင္းမေတြ ့လိုက္ဘူးမွတ္လား.......

ဒီလိုနဲ ့ငါ့စိတ္ေတြေဆာက္တည္ရာမဲ့
ပ်ံသန္းေနမယ္လို ့မင္းထင္ေနေရာ့လား
ငါ့စိတ္ေတြကိုဖမ္းစားထားခဲ့တာမင္းေလကြာ
ငါ့စိတ္ကိုငါရြက္လြင့္ခဲ့တာ ဦးတည္ရာမဲ့မွမဟုတ္တာ........

ေဟ့...............ဒီမယ္
ငါကဗ်ာေရးမလို ့လုပ္လိုက္တိုင္း
မင္းအျမဲတမ္းေရွ့ကဆီးၾကိဳေနခဲ့တာေလ
မင္းဆီးၾကိဳေနတာေတာ့မဟုတ္ေလာက္ဘူးထင္ပါရဲ့
ငါ့ႏွလံုးသားကေန အလိုလို
မင္းရဲ ့အမည္နာမကို ခ်ေရးေနမိတာပဲျဖစ္တယ္.......

ႏွလံုးသားကထြက္က်လာတဲ့အန္ဖတ္ေတြ
ေတာင္လိုပံု...ယာလိုပံု...အဲ့ဒီေတာင္ရဲ ့
ဟို ့........အျမင့္ဆံုးထိပ္ေပၚတက္ျပီး
ေအာ္ေခၚလိုက္သလိုမ်ိဳး........
ဟင္းလင္းျပင္တစ္ခုလံုး ပဲ့တင္သံေတြထပ္ထပ္ေနခဲ့တာ
အဲ့ဒီအသံ သဲ့သဲ့ေလးေတာ့မင္းၾကားေကာင္းပါရဲ့.......

ၾကားေတာ့ၾကားတယ္ ငါ့အသံငါျပန္ျပန္ၾကားေနရတာ
ဒီလိုနဲ ့ပဲေန၀င္ ေနထြက္ ပုပ္သိုးေနတဲ့ ရက္စြဲေတြကို
ေန ့တစ္ျခမ္း ၊ ညတစ္ျခမ္း ဆြဲခ်ေနခဲ့တာ
အခ်စ္ ၊ သံေယာဇဥ္ ၊ ေမတၱာေတြ
ထြက္က်မလာခဲ့ဘူး.........

ေနာက္ဆံုးေတာ့
ေရွ့ကပင္လယ္ၾကီးလွလို ့
ၾကည့္ခ်င္ဟန္ေဆာင္ေနခဲ့ရတာေပါ့
တစ္ကယ္တမ္းေတာ့ ငါ့စိတ္ကိုငါမ်ိဳမ်ိဳခ်ေနရတာ
တစ္ကိုယ္လံုးလဲေယာင္လို ့ကိုင္းလို ့.........

ခပ္မွိန္မွိန္ေလး ေယာင္ျပီးကိုင္းေနတဲ့
လမင္းကေတာင္ မပြင့္တစ္ပြင့္နဲ ့
တိမ္ေတြနဲ ့စစ္ခင္းေနလိုက္ပံုမ်ား ၾကည့္စမ္း
တိမ္ေတြေတာင္ ေျမမ်ိဳကုန္ျပီ
ငါ့တစ္ကိုယ္လံုးလဲ စိုလို ့ရြဲလို ့...........။


တိမ္ျပာ
၁၁.၀၅.၂၀၁၀

မညီမ်ွျခင္းရဲ့ ျမစ္တစ္စင္း


နင္နဲ႔ ငါဟာ
ျမစ္တစ္စင္းရဲ႕ေဘးမွာေနတာခ်င္းတူတယ္...


ဒါေပမဲ႕ - - -
တစ္ေယာက္တစ္ဘက္စီ........။


ငါရွိေနမွန္းသိလ်က္နဲ႕
နင္ကူးမလာခဲ႕ဘူး.......


ျမင္ေနရတယ္ဆိုရံုသာ
အာရံုေတြေ၀၀ါးရင္း...
လ်ဳိ႕၀ွက္ခ်က္ေတြနဲ႕
ေန၀င္သြားခဲ့တယ္....။


တားျမစ္ခ်က္ေတြနဲ႕
လြဲေခ်ာ္ေနတဲ့ဆံုမွတ္တစ္ခု
ပညတ္ခ်က္ေတြနဲ႕သာ......


၀င္ရိုးစြန္းတစ္ဖက္စီ ေ၀းသြားရင္း
ခ်စ္ခဲ့သမွ်အရာအားလံုးကို
မေန႔တစ္ေန႕ကရက္စြဲထဲမွာပဲ
သိမ္း ထား လိုက္ ေတာ့ မယ္ - - - ။ ။


၀ွက္ထားတဲ့ ၀ွက္ဖဲတစ္ခ်ပ္ကေၾကးၾကီးတယ္
အဲ့ဒါ တစ္ဘ၀လံုးပဲေလကြယ္.....

အရာအားလံုးဟာ မေန ့တစ္ေန ့ကလို ့ဆိုေပမဲ့
မနက္ျဖန္မ်ားစြာရွိေနအံုးမယ္...ရွိေနလိမ့္အံုးမယ္...

စီးဆင္းေနတဲ့ ျမစ္တစ္စင္းကို
ေဒါင္လိုက္ပဲျဖတ္ျဖတ္ အလ်ားလိုက္ပဲျဖတ္ျဖတ္
စီးဆင္းေနတဲ့ ေရမ်က္ႏွာျပင္ရဲ ့
လိႈင္းသာ ရိုက္္ခတ္သြားခဲ့တာေလ
ၾကီးမားတဲ့ဆြဲငင္အားေၾကာင့္
အဲ့ဒီျမစ္ျပင္ထာ၀ရ စီးဆင္းေနအံုးမယ္....


စကၠန္ ့နဲ ့အမ်ွတိုက္စားေနတဲ့ လွိဳင္းဒဏ္ထပ္
ျပိဳက်ေနတဲ့ မိုးရည္ေၾကာင့္ အဲ့ဒီကမ္းပိုပိုျပိဳတယ္
ဒီလိုနဲ ့ပဲ ေနာက္ဆုတ္ ျပန္ထိုင္လိုက္ရတာေပါ့....


အဲ့ဒါ ေ၀းကြာျခင္းလို ့ထင္ေနေပမဲ့ အမွန္ေတာ့
ျမစ္တစ္စင္းရဲ့ အင္အားပိုၾကီးလာတာပဲ....


ဒီျမစ္ထဲမွာပဲရြက္လြင့္ခ်င္ခဲ့တာေလ
ဒါေပမဲ့................................
နင္ပိုင္တာက ေလွ ငါပိုင္တာက ရြက္
ရြက္နဲ ့ေလွ ေပါင္းမွ
ရြက္ေလွတစ္စင္းျဖစ္ေကာင္းျဖစ္လိမ့္မယ္(သို ့ေသာ္)
နင္နဲ ့ငါက တစ္ဘက္ကမ္းဆီမွာ......


ျမစ္ေရျပင္ကစီးဆင္းေနခဲ့ျပီေလ
အစက ၿပန္စဖုိ႔ရာ
ဘယ္သူမွ အခြင့္အေရးမရွိေတာ့ေပမဲ့
အဲ့ဒီျမစ္တစ္စင္း ဆက္၍စီးဆင္းေနဦးမယ္.......။




တိမ္ျပာ& ႏြယ္ရွင္
၀၁.၀၄.၀၁

ေသဆံုးေနခဲ့တဲ့ လိပ္ျပာ



အတိတ္ကို အတိတ္မွာခ်န္ခဲ့ေပမဲ့

အတိတ္ဟာ တိတ္မေနဘူး....

ငါ့အတိတ္ကို ေျပာင္းျပန္ ျပန္စီးလို ့ရရင္

ဒီကဗ်ာကို အစကေနျပန္ေရးခ်င္တယ္ (သို ့ေသာ္)

ဒီကဗ်ာ မစခင္ ကတည္းက ငါ့လိပ္ျပာ ရြက္လႊင့္ေနခဲ့တယ္....

စ ၊ လယ္ ၊ ဆံုး ေနာက္ဆံုးထိ ဟို ့.....အဆံုးထိ

ေဆာက္တည္ရာမဲ့ေနတဲ့ အသံ ၊ အရိပ္ သဏၭန္မဲ့ပံုရိပ္ေတြက

ငါ့ကိုယ္ ျပန္ေျခာက္လွန္ ့ေနတယ္.....

ငါ့ကိုေျခာက္လွန္ ့လြန္းလို ့ ညည ထထေအာ္တတ္တဲ့

ငွက္ဆိုးေတြနဲ ့ေတာင္ ငါရင္းႏွီးေနခဲ့ျပီ.....

ဒီလိုနဲ ့ပဲငါ့စိတ္ေတြ ေလ်ွာက္လွမ္းေနခဲ့တာ

ေလ်ွာက္လွမ္းခဲ့တဲ့ေျခလွမ္းေတြက ဒယိမ္းဒယိုင္နဲ ့

ငါ့အရိပ္ကိုေတာင္ ငါျပန္မသယ္ႏိုင္ေတာ့ဘူးဟာ

ေတာ္ပါျပီကြာ ကို ့ကိုယ္ကိုမွ မသယ္ႏိုင္ေတာ့တာ

မင္းနဲ ့နီးတဲ့ေနရာေလးမွာပဲ ငါ့ႏွလံုးသားကိုပါ
မေသ ၊ မရွင္

ငါကိုယ္တိုင္ ျမဳပ္ႏွံထားလိုက္ေတာ့မယ္

အဲ့ဒီမွာ ငါ့ႏွလံုးသားကို အစာေကြ်းခ်င္လို ့ပါ

တစ္ခါတစ္ေလ ေလာကဓံကိုရင္ဆိုင္တဲ့ေနရာမွာ

ငါဟာ ငါပါလို ့ဟစ္ေအာ္လိုက္ခ်င္ေပမဲ့

င ါ ဟ ာ ဆ ံ ြ ့ အ ေ န ခ ဲ ့ ....

ေလာကဓံရဲ ့ရိုက္ခတ္မႈေၾကာင့္လား

မုန္တိုင္းရဲ ့သယ္ေဆာင္မႈေၾကာင့္လား

ေရေရရာရာမသိလိုက္တဲ့ ငါ့ရဲ ့ဘ၀က

ကို ့ပါးစပ္ထဲကို ခ်ိန္ကိုက္မိုင္းက်ဲက်ဲခ်ေနရတာ

ဖြစာမြစာက်ဲျပန္ ့ေနခဲ့တယ္....

ဘယ္လိုပဲစုတ္ျပတ္သပ္ေနပါေစ ငါ့လိပ္ျပာက

မင္းနားမွာ တ၀ဲလည္လည္....

အ့ဲဒါမင္းကိုခ်စ္ေနတယ္ဆိုတာပဲ.....ငါထပ္ေျပာမိျပန္ျပီ

ခ်စ္ေနခဲ့တယ္ဆိုတာကိုပဲ.....

ေနာက္တစ္ခါ ကဗ်ာေရးရင္

ခ်စ္တယ္ဆိုတဲ့ စကာလံုးမပါေအာင္

ငါ့လက္ကိုငါ ေသဒဏ္ ထပ္ေပးဖို ့

ငါၾကိဳးစားရလိမ့္အံုးမယ္.......

ငါၾကိဳးစားရအံုးမယ္...



တိမ္ျပာ
၂၃.၀၃.၁၀

ကႏာၱရ အလယ္ဗဟို၌ ျဖစ္ထြန္းေနေသာ အိုေအစစ္ကမာၻ





ေလ်ွာက္လွမ္းေနတဲ့ လမ္းခရီးမွာ
ေႏြေႏြ...မိုးမိုး..ေဆာင္းေဆာင္း
ငါ့ပင္လယ္နဲ ့အုပ္မိုးေပးထားမယ္
အဲ့ကမာၻထဲမွာဥယ်ာဥ္တစ္ခုပ်ိဳး
မင္းက သခင္မလုပ္
ငါက ဥယ်ာဥ္မူးေပါ့.......။


ခ်စ္သူက ကိုယ့္အတြက္..
ေႏြ၊ မိုး၊ ေဆာင္း ဒဏ္ခံႏိုင္ဖို႔
ေအးျမတဲ့အရိပ္နဲ႔ လံုၿခံဳမႈေပးႏုိင္တဲ့
သစ္ပင္တစ္ပင္လို အခ်စ္ေတြေပးခဲ့တယ္..
ဒီအခ်စ္ပင္ေလး ထာ၀ရ စိမ္းလန္းေ၀ဆာေနဖို႔
ေမတၱာေရစင္ေလးနဲ႔ ပက္ဖ်န္းေပးေနမယ္.....။

မင္းရဲ့ ေမတၱာေရစင္ေၾကာင့္ ကေ၀ေတြႏိုးထ
မင္းသြားမဲ့လမ္းမွာ ငါ့ပင္လယ္က
ေၾကးနီေရာင္နဲ ့ရက္လုပ္ထားတဲ့
ကတၱီပါစနဲ ့ခင္းက်င္းထားတယ္
မင္းၾကိဳက္သလိုနင္းေလ်ွာက္သြားလိုက္စမ္းပါ......။


ကိုယ္သြားမယ့္လမ္းခရီးအတြက္
ခ်စ္သူရင္ဘတ္နဲ႔ တန္ဆာဆင္ထားေလတဲ့
ရင္ခြင္ကိုမနင္းရက္ေလကြယ္..
ရင္မွာ ျမတ္ႏိုး ေထြးေပြ႔လို႔သာ
ခရီးဆက္ေနမယ္......။


ငါဟာ ဘာေကာင္မွ မဟုတ္ေပမဲ့
ငါ့ႏွလံုးသား ေက်ာက္စက္ပန္းဆြဲကေန က်ေနတဲ့
ေရစက္ေလးကမင္း အတြက္ေအးျမေစမယ္
ခ်စ္သူကို
ေလာကအလယ္မွာ ထြန္းလင္းဖို ့
ၾကယ္ မရွိ ၊ လ မရွိတဲ့ညေတြမွာေတာင္
ေလ်ွာက္လွမ္းႏုိင္ဖို ့
မီးျပတိုက္ေလးေဆာက္ထားလိုက္တယ္
ခ်စ္မင္းျမင္လား.....။


ၾကားခဲ့ရတဲ့ခ်စ္သူ႔ စကားသံေလး
ေသြးေၾကာအႏွံ႔ ပ်ံ႔၀င္စီးဆင္းရင္း
သိမ္ငယ္စိတ္ေတြ လြင့္ပါး
အင္အားသစ္ေတြ ျဖစ္ထြန္းလို႔
ကႏာၱရထဲ ေရာက္ေနေစဦးေတာ့
ေက်ာက္စက္ေရလို ခ်စ္သူ႔ေမတၱာကို
ခံယူရင္း...အိုေအစစ္တည္ရာ..ခ်စ္ကမာၻဆီသို႔.....။


အဲ့ဒီကမာၻ
ကမာၻ...ကမာၻ သေခ်ၤေပါ့....။





တိမ္ျပာ
& သဲသဲ
၁9.0၃.၁0

ေသဆံုးေနခဲ့တဲ့ ကဗ်ာ


ငါ့ေသြးကိုေျပာင္းျပန္ ျပန္စီးလို ့ရရင္

ဒီကဗ်ာကို အစကေနျပန္ေရးခ်င္တယ္ (သို ့ေသာ္)

ဒီကဗ်ာ မစခင္ ကတည္းက ငါေသဆံုးေနခဲ့ ။

ငါေသဆံုးေနခဲ့ျပီေလ ။

ဒီကဗ်ာရဲ့ အစ ၊ အဆံုးမွာ ငါ့အခိုးအေငြ ့ေတြလႊင့္ပါးလို ့

ေဆာက္တည္ရာမဲ့ေနတဲ့ အသံ ၊ အရိပ္ သဏၭန္မဲ့ပံုရိပ္ေတြက

ငါ့ကိုယ္ငါ ျပန္ေျခာက္လွန္ ့လို ့ေနခဲ့...

အဲ့ဒီပံုရိပ္ေတြကပဲ နင့္ရဲ ့ေဘးမွာ ေငြ ့ရည္ဖြဲ ့ျပီး

ေငြမိုးေတြရြာသြန္းခဲ့တာ နင္မျမင္ႏိုင္ေလာက္ပါဘူးထင္ပါရဲ့

ဘယ္ျမင္ႏိုင္ပါ့မလဲ ရြာခ်လိုက္တဲ့မိုးေတြ ငါ့တစ္ကိုယ္လံုး

စိုရႊဲ ၊ နစ္ျမဳပ္ေနခဲ့တာေလ....

နင္မျမင္ႏိုင္ေအာင္ပဲ ငါ့ကိုငါ သကာရည္ဖံုးျပီး

ေလ်ွာက္လွမ္းေနခဲ့တာ

ေလ်ွာက္လွမ္းခဲ့တဲ့ေျခလွမ္းေတြက ဒယိမ္းဒယိုင္နဲ ့

ငါ့အရိပ္ကိုေတာင္ ငါျပန္မသယ္ႏိုင္ခဲ့ေတာ့ဘူး ခ်စ္သူ...

နင့္အတြက္ ရည္မွန္းထားတဲ့
ငွက္ရုပ္ေလးေတြကိုေခါက္ျပီး

ဖန္ပုလင္းေလးထဲထည့္ထားတာရွိတယ္
အေကာင္ (၁၅၀၀) တိတိပဲ

အဲ့ဒီငွက္ရုပ္ေလးမွာ အသက္ေငြ ့ေငြ ့ေလးရွိေသးတယ္

ဒါေပမဲ့ ပ်ံသန္းႏိုင္စြမ္းမရွိေတာ့ဘူး ...

နင္ရွိတဲ့ျမိဳ ့ေလးမွာပဲ
မေသ ၊ မရွင္

ငါကိုယ္တိုင္ ျမဳပ္ႏွံထားလိုက္တယ္ ခ်စ္သူ

အဲ့ဒီမွာ ငါ့ႏွလံုးသားကို အစာေက်ြးခ်င္လို ့ပါ

နင့္ရဲ ့ရယ္သံသဲ့သဲ့ေလးၾကားယံုေလာက္ပါ.....နင့္ရယ္သံေလးေတြ

ငါ့အတြက္ခ်ိဳျမိန္ေနခဲ့တယ္.....နင္နားလည္ရခက္ေနမလားပဲ

နင္ျမင္ေနတဲ့ ပင္လယ္ အေရာင္က ၾကည္ျပာေရာင္ျခယ္ေနေပမဲ့

ပင္လယ္ေအာက္မွာ ရိုက္ခတ္ေနတဲ့မုန္တိုင္းေတြက ၾကမ္းတမ္းေနခဲ့တယ္

ဒီကဗ်ာနဲ ့ျပန္ျပီးအသက္သြင္းေနတာေတာ့မဟုတ္ပါဘူး ခ်စ္သူ

ငါဟာေသဆံုးေနခဲ့သူပါ......။

တစ္ခါတစ္ေလ ေလာကဓံကိုရင္ဆိုင္တဲ့ေနရာမွာ

ငါဟာ ငါပါလို ့ဟစ္ေအာ္လိုက္ခ်င္ေပမဲ့

နင့္ကိုငါမပိုင္ေတာ့တဲ့ေနာက္ပိုင္း ငါ့ကိုငါလဲမပိုင္ခ်င္ေတာ့ဘူး

ေလာကဓံရဲ ့ရိုက္ခက္မႈေၾကာင့္လား မုန္တိုင္းရဲ ့သယ္ေဆာင္မႈေၾကာင့္လား

ေရေရရာရာမသိလိုက္တဲ့ ငါ့ရဲ ့ဘ၀ကိုနင္နားလည္ေလာက္မွာမဟုတ္ပါဘူး

ခ်စ္လွ်က္နဲ႕စြန္႕လႊတ္လိုက္ရတာ အႏွစ္နာခံျခင္းလို ့ဆိုၾကေပမဲ့

ငါ့အတြက္ေတာ့
အပူမီး၀ိုင္း အရူးတစ္ပိုင္းမဟုတ္ခဲ့ရင္ေတာင္

ရင္ထဲမွာေတာ့ ၀ုန္းဒိုင္းက်ဲ ဖြာလြင့္ျပန္ ့ႏွံ ့ေနခဲ့တယ္

အ့ဲဒါနင့္ကိုခ်စ္ေနတယ္ဆိုတာပဲ.....ငါထပ္ေျပာမိျပန္ျပီ

အဲ့ဒါနင့္ကိုခ်စ္ေနခဲ့တယ္ဆိုတာပဲ..... ငါမေျပာမိေအာင္ၾကိဳစားရင္းနဲ ့

ေနာက္ဆံုး.........................................

ေသဆံုးေနတဲ့ ငါ့ႏွလံုးသာအုပ္ဂူေလးနားကို

ငါ့အသက္ရွိသ၍ ...............
ငါကိုယ္တိုင္

အနီေရာင္၀တ္စံု ႏွင္းဆီနီတစ္ပြင့္နဲ ့

ငါ အျမဲေရာက္ေနခ့ဲတယ္.........

ငါ အျမဲ ေရာက္ေနအံုးမယ္........



ခင္မင္ဆံုးသူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္အတြက္
တိမ္ျပာ
16.03.10
1:45 am

“““ေႏြ”””



ေႏြ.........

ေၾသာ္.....ေႏြတဲ့လား.......

သစ္ရြက္ေတြေျခြမွ ေႏြ ပီသမတဲ့လား.......

ဥၾသငွက္ရင္ကြဲ သံစဥ္ဆိုမွ

ခ်ိဳျမျမ လြမ္းရမတဲ့လား.......

လြမ္းတယ္ဆိုတာ မယံုဘူးမွတ္လား
ေဟာ့....ၾကည့္စမ္း....

ရိုးတံၾကဲၾကဲ ကိုင္းၾကားကေန

ခ်ြန္ျမျမ ရြက္ႏုေတြ ေ၀လို ့...ေ၀လို ့

ေႏြကို အံတုေနတာ.....

ဥၾသငွက္ ေတးသီလို ့

ကံေကာ္တို ့ေတာင္ ႏိူးထၾကျပီ......

မၾကာမွီ....အေနာက္ေလ မိုးစက္ပြင့္ အၾကဲမွာ......

ပန္းပိေတာက္ေတြ တစ္ေ၀ေ၀နဲ ့.....ပြင့္ေတာ့မယ္

ငါ့အလြမ္းေတြ ေ၀လို ့....ေၾကြလို ့....

တစ္ေႏြျပီး တစ္ေႏြ ငါ့ကို ျဖတ္ေက်ာ္ေနခဲ့....

ျဖတ္ေက်ာ္ခဲ့တဲ့ ေျခလွမ္းေတြက ထူလို ့ ပူလို ့

ျဖတ္သန္းလာခဲ့တဲ့ ေႏြ.....ေႏြ.....ေႏြ

ဒီေန ့ေႏြနဲ ့ မနက္ျဖန္ေႏြက

ငါ့ႏွလံုးသား မီးေတာင္ကိုပိုလႈပ္ခတ္ေစခဲ့.....

ျဖန္းပက္ ေနတဲ့ ေရေတြက

ငါ့ကို...လြမ္းေမားလို ့....

လြမ္း.....လြမ္း...လြမ္း

ငါ့ကို...လႊမ္းမိုးလို ့.....

ပင္လယ္ေအာက္က မီးေတာင္ကို

မျငိမ္း....




တိမ္ျပာ & ေနာင္းမိုးခန္ ့
၁၃.၀၃.၁၀

Tuesday, February 1, 2011

ပင္လယ္ကို အုပ္စိုးထားတဲ့ ငါ့ ေကာင္းကင္







မိသဲေရ....

ေဟာ့ဒီ ပင္လယ္ၾကီး တစ္ခုလံုးကို

အတားအဆီးမရွိ ဖြင့္လွစ္ထားတယ္

အဲ့ဒီ လြင္ျပင္ထဲက လႊင့္တင္လိုက္တဲ့ ရနံ ့ေတြကိုရွဳရွိဳက္ရင္း

ေမ့ေမွ်ာေနတာေတာ့ မဟုတ္ေလာက္ဘူးထင္ပါရဲ့.....

တေရးႏိုးလို ့ပဲျဖစ္ျဖစ္ ေယာင္လို ့ပဲျဖစ္ျဖစ္

ျပန္က်မိုးေလးျဖစ္ျဖစ္ ရြာခ်လိုက္စမ္းပါ

သဲသဲမဲမဲ ရြာခ်လိုက္ပါ မိသဲရယ္.....

ေျခာက္ကပ္ေနတဲ့ ျပကၡဒိန္ေတြထဲက

ေလ်ွာက္လွမ္းခဲ့တဲ့ ေျခလွမ္းေတြကို ျပန္ျပန္ေကာက္ေနရတာ

ဘယ္ေတာ့မွ မင္းဆီေရာက္မွာလဲ....မင္းဆီေရာက္ဖို ့

မင္းေျခရာေတြေနာက္ ငါဗုန္းဗုန္းလဲက်တဲ့ထိ ငါေလ်ွာက္ေနမယ္

အဲ့ဒါ မင္းကို ငါခ်စ္ေနတယ္ဆိုတာပဲ.....

အလြမ္းအေဆြးပံုျပင္ေတြထဲကေန ငါႏုတ္ထြက္ပါရေစ

မင္းနဲ ့ပတ္သက္သမ်ွ ငါ့အနာဂတ္ ခတ္ဆန္ေနခ်င္ေသးတယ္

မင္းရဲ ့အလင္းအိမ္ေလးကို ငါေထြးပိုက္

မင္းရဲ ့ခ်စ္စံအိမ္ေလးထဲမွာ ငါ့

စိတ္ကူးယဥ္ အိမ္မက္ေတြထဲက ကိုယ္၀န္ကို ေမြးဖြားလိုက္မယ္

လွပတဲ့ ေန ့ရက္ေတြ လွပေနပါေစ

ေဟာ့.....ၾကည့္စမ္း မင္းရဲ ့ေမတၱာေရေတြေၾကာင့္

ပင္လယ္ျပင္မွာ လွိဳက္လွိဳက္လွဲလွဲ ပန္းေတြ ပြင့္လို ့

လမင္းကေတာင္ အျပံဳးပန္းတစ္၀က္နဲ ့

ညကို အေရာင္ျခယ္ေနလိုက္တာ.....

ဒီေန ့အရမ္းလွတယ္ မိသဲ အဲ့လိုေလးပဲ မနက္ျဖန္ေတြ လွဖို ့

နင့္လက္ကေလးနဲ ့ေငြမႈန္..ေငြမႊားေလးေတြျဖန္ ့က်ဲ

ငါ့ပင္လယ္ၾကီးကို အုပ္မိုးထားေပးပါလားကြယ္

အဲ့ဒီ ဘ၀ တစ္ေလ်ွာက္မွာ.....

အူးယားဖားယားနဲ ့စုန္း တေစၦ ကေ၀ ေတြနဲ ့ ငါကျပမယ္

ငါ့လက္တစ္ဘက္ကို ကိုင္ထား ဘယ္ေတာ့မွ လြတ္မခ်ဘူး

က်ျခင္းက် ငါအရင္ခုန္ခ်မယ္ ရွိေနတဲ့ ဆူး ခလုတ္ေတြကို

ငါ့ ေျခဖ၀ါးနဲ ့နင္းေျခ အဲ့ဒီလမ္းမွာ မင္းကအုပ္စိုး

အဲ့ဒါ ေရကုန္ေရခန္းပဲ မိသဲေလးေရ......



တိမ္ျပာ
၂၈.၀၂.၁၀